|
In het
kader van de jeugdboekenweek kwam de schrijver Do
van Ranst spreken voor onze leerlingen.
Do van
Ranst debuteerde in 1999 met "Boomhuttentijd" (Averbode),
een verhaal over zelfmoord, rouw en verdriet. Hij
was toen vijfentwintig, behoorlijk jong voor een
schrijver. Hij is altijd bezeten geweest van
jeugdboeken. Op een dag besloot hij zelf een verhaal
te schrijven.
|
 |
Ondertussen volgde al een reeks andere boeken.
"Zeven zinnen en een zoen" is speels en gaat over
een jong meisje dat voor de eerste keer op de
planken moet zoenen. "Een pruik en paarse lippen" en
"Hoge hakken en een hoed" vormen het vervolg. "Mijn
bed is een boot" gaat over een jongen die met zijn
moeder de dood van zijn vader verwerkt. "Mijn
hondenjongen" werd bekroond door de Kinder- en
Jeugdjury Vlaanderen. Sluimerende verliefdheid en de
mooie en minder mooie momenten van ontmoetingen zijn
de centrale thema's van het boek. Met zijn
manuscript "Mijn vader zegt dat we levens redden"
won Do van Ranst de Prijs Knokke-Heist Beste
Jeugdboek 2004.
Zijn taalgebruik is sober en
poëtisch, structuur is van groot belang in zijn
verhalen.
Naast schrijver is Do
van Ranst ook visual merchandiser bij een
kledingbedrijf. Zijn twee grote passies zijn muziek
en theater. Hij staat niet alleen zelf op de
planken, maar is ook actief betrokken bij een
kindertoneelgroep, waarvoor hij al enkele stukken
schreef.
|
■
link voor downloaden foto's |
